Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu przyjął skargę, którą napisali prawnicy Stowarzyszenia sekcji „Wolność” w sprawie odpowiedzialności Służby Więziennej za śmierć aresztowanego dwudziestolatka

W dniu 10 września 2014 r. ETPCz zakomunikował rządowi Polskiemu skargę nr 3529/14 wniesioną przez matkę aresztowanego w dniu 28.12.2013 r. Skargę opracował Zespół naszych prawników. Ani Służba Więzienna ani prokurator przez osiem lat nie byli w stanie wyjaśnić przyczyn zgonu aresztowanego młodego kierowcy.

Jedyny syn Skarżącej w dniu 16 grudnia 2006 r. został aresztowany w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa rozboju w grupie zorganizowanej (art. 280 i art. 258 § 1 kodeksu karnego [dalej: kk] i umieszczony w Areszcie Śledczym [dalej: AŚ] Tarnowskie Góry. Badanie lekarskie przy przyjęciu do AŚ nie wykazało jakichkolwiek zaburzeń w jego stanie zdrowia. Przed pozbawieniem wolności syn Skarżącej był zawodowym kierowcą, pracował w firmie „OFI-zieleń miejska” jako kierowca i jego zawód wymagał dobrego stanu zdrowia i corocznych badań okresowych. Przed aresztowaniem nie przechodził poważnych chorób. Był okazem zdrowia. W dniu 30 grudnia 2006 r., a więc 14 dni po aresztowaniu, zgłaszał on strażnikowi i współwięźniom dolegliwości – skarżył się on na bóle w okolicy żołądka, kręgosłupa i nerek, pytał o możliwość udania się do lekarza. Więźniowie zauważyli, że chodził chwiejnym krokiem, miał biegunkę, wymiotował w związku z czym często korzystał z kącika sanitarnego. Jego zachowanie było nietypowe i przyciągało uwagę. Podczas obchodu widział to oddziałowy i nie zareagował mimo że współwięźniowie zgłaszali mu dziwne zachowanie i zaburzenia układu pokarmowego aresztowanego. Dopiero gdy jeden ze współwięźniów, a następnie strażnik stwierdził, że nie ma z nim kontaktu, gdyż jest on nieprzytomny, Służba Więzienna podjęła bardziej intensywne działania. Jednak czasookres reakcji, jej spontaniczność i niefrasobliwość wobec szczególnie trudnego przypadku budzi wątpliwości. Zbyt długo trwała interwencja strażników więziennych i personelu karetki pogotowia. Syn Skarżącej stracił życie nie tylko w związku z tą opieszałością. Prawdopodobnie wychowawca – idąc na urlop – zignorował jego cechy wiktymne i umieścił go w niewłaściwej celi. Nieprofesjonalne i niestrategiczne działanie prokuratora doprowadził do niewykrycia sprawców zabójstwa i funkcjonariuszy odpowiedzialnych za śmierć zdrowego i niewinnego dwudziestolatka. Prokurator umorzył śledztwo w sprawie o rzekomy rozbój.

Trybunał zdecyduje czy władze więzienne naruszyły prawo do życia w aspekcie materialnym i proceduralny. W szczególności, czy podjęły wszelkie kroki, które można było od nich oczekiwać, aby zapewnić bezpieczeństwo syna Skarżącej w celi nr 51 w AŚ Tarnowskie Góry? A także, czy śledztwo w niniejszej sprawie było prowadzone przez organy krajowe z naruszeniem art. 2 EKPcz?

Więcej na stronie: http://hudoc.echr.coe.int/sites/eng/pages/search.aspx?i=001-146916

Słowa kluczowe: , , , ,

15Od 2007 roku jesteśmy Organizacją Pożytku Publicznego.
Przekaż 1% swojego podatku!
Nasz numer KRS to 0000240024

Nr konta:
63 2030 0045 1110 0000 0307 2610

Wesprzyj nasze działania
dowolną kwotą
przekazaną online »
Archiwa
Możesz nas wesprzeć robiąc zakupy: logo-fanimani
logo-dobrywolontariat
Jesteśmy organizacją przyjazną wolontariuszom.
Współpracujemy z: SOS Wioski Dziecięce