INTERIM MEASURES

W dniu 10 maja 2007r. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu na wniosek Stowarzyszenia Interwencji Prawnej zalecił władzom polskim wstrzymanie procedury ekstradycyjnej i wydaleniowej obywatela Federacji Rosyjskiej narodowości inguskiej do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym jego wniosku o nadanie mu statusu uchodźcy na terytorium RP (nr sprawy 18358/07).

Cudzoziemiec, wobec którego ETPCz zastosował interim measurebył uczestnikiem konfliktu rosyjsko-czeczeńskiego walcząc w oddziałach czeczeńskich przeciwko siłom federalnym. Do Polski przyjechał nielegalnie w listopadzie 2003r. Wniosek o status uchodźcy złożył pod koniec 2006r. W okresie między jego wjazdem na terytorium Polski, a złożeniem wniosku o przyznanie mu ochrony w Polsce, jego pobyt na terytorium Polski był nielegalny, w związku z czym została wydana przez wojewodę decyzja o wydaleniu go z terytorium Polski.

W trakcie rozpatrywania jego wniosku o nadanie mu statusu uchodźcy w grudniu 2006r. Federacja Rosyjska zwróciła się do władz polskich o wydanie jej Cudzoziemca w związku z tym, iż Prokuratura Północnej Osetii – Alanii zarzuca mu popełnienie w 1998r. przestępstwa karnego na terytorium republiki.

Prezes Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców (aktualna nazwa organu – Szef Urzędu ds. Cudzoziemców) rozpatrując wniosek cudzoziemca odmówił nadania mu statusu uchodźcy jednocześnie stwierdzając, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany. Od tej decyzji zostało wniesione odwołanie do Rady ds. Uchodźców, która decyzją z lutego 2007r. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Rada ds. Uchodźców odnosząc się do uczestnictwa cudzoziemca w pierwszej wojnie rosyjsko-czeczeńskiej w latach 1994-1996r. i zagrożenia prześladowaniami, wynikającego z tego faktu, stwierdziła, iż od tego momentu minął zbyt długi okres czasu, aby mogłyby go w kraju pochodzenia spotkać represje za tę działalność. Od powyższej decyzji Rady ds. Uchodźców została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie czeka ona na rozpatrzenie

Sądu okręgowy rozpatrując wniosek ekstradycyjny Federacji Rosyjskiej wydał postanowienie o dopuszczalności wydania Cudzoziemca. Od tego postanowienia zostało wniesione zażalenie do sądu apelacyjnego, który utrzymał w mocy orzeczenie sądu I instancji o zgodzie na ekstradycje.

28 kwietnia 2007r. Stowarzyszenie Interwencji Prawnej na podstawie art. 39 regulaminu ETPCz  wystąpiła drogą faksową z wnioskiem do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka o zastosowanie środka tymczasowego (interim measure) w postaci wydania władzom polskim zalecenia o wstrzymanie procedury ekstradycyjnej i wydaleniowej cudzoziemca do czasu wypowiedzenia się przez WSA w jego sprawie uchodźczej. W uzasadnieniu wniosku SIP wskazywało, iż ewentualna ekstradycja lub wydalenie cudzoziemca do Federacji Rosyjskiej może spowodować, iż będzie on narażony na tortury, nieludzkie i poniżające traktowanie albo karnie. Niebezpieczeństwo takiego traktowania jest tym większe, iż cudzoziemiec był uczestnikiem konfliktu rosyjsko-czeczeńskiego i postępowanie karne może być wykorzystane do stosowania przez władze rosyjskie pozaprawnych represji w stosunku do niego za jego działalność w niepodległościowym ruchu czeczeńskim.

Europejski Trybunał Praw Człowieka 30 kwietnia 2007r. wydał władzom polskim zalecenie o wstrzymanie procedury ekstradycyjnej, a także wydaleniowej cudzoziemca do 10.05.2007r., jednocześnie zwracając się do SIP o przesłanie dodatkowej dokumentacji sprawy. W dniu 10.05.2007r. ETPCz dysponując już stosowną dokumentacją postanowił przedłużyć działanie interim measure wobec Cudzoziemca do czasu 10 dni od zapadnięcia ostatecznego rozstrzygnięciu w kwestii nadania mu statusu uchodźcy przez polskie organy administracyjne.  W uzasadnieniu zastosowania interim meusure ETPCz powołał się na orzeczenie Mamatkulov and Askarov  v. Turcja (orzeczenie z 4 lutego 2005r., Wielka Izba, skarga nr 50278/99), w którym podkreślił on wynikający z art. 46 konwencji obowiązek państwa powstrzymania się przed działaniami lub zaniechaniami mogącymi zaszkodzić znaczeniu i skuteczności ostatecznego orzeczenia Trybunału. We wskazanym orzeczeniu ETPCz stwierdził, iż każde państwo, wobec którego stosowany był środek tymczasowy, powinno mu się podporządkować. Jeśli tego nie uczyni, narusza art. 34 Konwencji gwarantujący swobodę korzystania z prawa do skargi.

SIP po wydaniu przez Trybunał zalecenia  wniósł w imieniu Cudzoziemca skargę przeciwko Polsce, iż przez wydanie przez sąd polski postanowienia o dopuszczalności ekstradycji Cudzoziemca został naruszony art. 3, 5 i 6 Konwencji.

15Od 2007 roku jesteśmy Organizacją Pożytku Publicznego.
Przekaż 1% swojego podatku!
Nasz numer KRS to 0000240024

Nr konta:
63 2030 0045 1110 0000 0307 2610

Archiwa
Możesz nas wesprzeć robiąc zakupy: logo-fanimani
logo-dobrywolontariat
Jesteśmy organizacją przyjazną wolontariuszom.
Współpracujemy z: SOS Wioski Dziecięce